'Αγγελος  Κουγιουμτζής

             ο αυτοδίδακτος ζωγράφος μας

25/1/07 Η Επίσκεψη

Στις 25 Ιανουαρίου 2007, η ομάδα που είχε αναλάβει την συνάντησή μας με τον κ. Άγγελο Κουγιουμτζή, μαζί με τους καθηγητές κ. Χαρπαντίδου Ζαχαρούλα και Χατζηθεοδώρου Δημήτριο επισκεφθήκαμε στο σπίτι του εδώ στην Πετρούσα τον ζωγράφο.

Η ομάδα με τους καθηγητές, μπροστά στο σπίτι του ζωγράφου

Μας υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά και προθυμία, αν και αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της ηλικίας του. Είχαμε μία πολύ ευχάριστη κουβέντα μαζί του και μας παραχώρησε μία συνέντευξη, την οποία παραθέτουμε στην διπλανή στήλη.

Όλοι ακούνε...

Σκιτσάρισε για μας κάποιον συμμαθητή των παιδιών και τον παρακολουθούσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον

Ο ζωγράφος εν δράσει...

...και η υπογραφή του.

Στο τέλος μας προσέφερε ένα πολύ όμορφο έντυπο με διάφορους πίνακές του.

Ο κ. Κουγιουμτζής προσφέρει ένα   έντυπό του για το σχολείο μας στην κ. Χαρπαντίδου,

με την αφιέρωσή του.

Εμείς απαθανατίσαμε μερικές  πολύ όμορφες στιγμές μαζί του. Επίσης πήραμε διάφορες φωτογραφίες από τον χώρο στον οποίο ζει και τους διάφορους πίνακές του, που υπάρχουν στο σπίτι του.

Για μας ήταν μια μεγάλη εμπειρία και τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα. Μας υποσχέθηκε να ξανασυναντηθούμε την Άνοιξη.

Εδώ, σε αυτήν την σελίδα, θα προσπαθήσουμε να σας μεταφέρουμε την εμπειρία μας από την συνάντηση αυτή και να σας δείξουμε, όσο μπορούμε, το έργο του.

  Η Συνέντευξη

ΕΡΩΤΗΣΗ 1η: Είστε γνωστός στην περιοχή και όχι μόνο. Δώστε μας το ''στίγμα'' σας ως ζωγράφου.

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ: Το στίγμα μου ως ζωγράφου είναι αυτά που βλέπετε, είναι η δουλειά, άλλο στίγμα δεν έχει. Οπωσδήποτε όμως, για να γίνει κάποιος ζωγράφος πρέπει να αγαπάει αυτό που θα αρχίσει. Όταν αγαπάει κάτι το πετυχαίνει, σχεδόν πάντα. Όταν όμως θέλει κάποιος να ζωγραφίσει επειδή τον υποκινούν οι γονείς του ή γενικότερα έπειτα από πίεση, τότε αυτό δεν γίνεται καλά. Πρέπει τόσο το παιδί όσο και ο μεγάλος να ξεκινήσει με μεράκι και σιγά σιγά με το μολύβι, με το ένα ή τ' άλλο πετυχαίνει 'ο,τι θέλει. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τη ζωγραφική αλλά και όταν θέλεις απλώς να γράψεις ή να κάνεις κάτι ακόμα πιο απλό. Όλα τα παιδιά κάτι γράφουν, μια ιστορία, κάτι έστω και λίγο. Γίνονται ''συγγραφείς''. Εξαρτάται βέβαια και από τη θέληση του καθενός. ''Να μην περιμένετε να σας υποκινούν οι μεγάλοι, μόνοι σας να γίνεστε δημιουργοί. Τότε πετυχαίνετε πολλά και πολύ πιο εύκολα''.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2η: Πώς ξεκινήσατε την ενασχόληση με τη ζωγραφική; Ποια είναι η ως τώρα πορεία σας;

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ: Κάποτε, όταν ήμουν νέος έτυχε να διαβάσω ένα βιβλίο για κάποιους ζωγράφους. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα: ''γιατί δεν δοκιμάζω; ''Έτσι άρχισα να παίζω με τις μπογιές και τα μολύβια. Αυτό ήταν η αρχή. Αν δεν διάβαζα αυτό το βιβλίο δεν θα ήξερα τι σήμαινε η ζωγραφική. Κάτι πρέπει να δεις, από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις. Τώρα, όταν θα δείτε και σεις τις εικόνες αυτές, ίσως κάποιος αναρωτηθεί ''γιατί να μην κάνω και εγώ μια εικόνα τέτοια ή ένα πρόσωπο''...

ΕΡΩΤΗΣΗ 3η:Μιλήστε μας για την αντιμετώπιση που έχετε από την τοπική κοινωνία, ως ένα ξεχωριστό (λόγω της ιδιότητάς σας) μέλος.

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ: Η κοινωνία όταν ξέρει από τέχνη το εκτιμάει αμέσως, μερικοί όμως όταν δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να μάθουν, τελικά δεν ενδιαφέρονται. Αλλά τώρα βλέπεις στα σχολεία και ζωγραφική μαθαίνετε και γενικότερα συζητάτε για την αξία της τέχνης. Από μικρά κάτι ξεκινάτε. Όλη η κοινωνία μας δεν μπορεί να εκτιμήσει, δεν ξέρει, δεν μπορεί να ξέρει. Γιατί παλαιότερα, όταν έλεγες ότι είσαι ζωγράφος σε θεωρούσαν τσαρλατάνο. Θα έλεγαν είναι χασομέρης κλπ. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι παντού και πάντα που ενδιαφέρονται. Είναι οι φιλότεχνοι. Αν δεν υπήρχαν οι φιλότεχνοι δεν θα ξέραμε καμία ζωγραφική. Παράδειγμα να σας πω παιδιά; Αυτό το διάστημα έχει η εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία'' κάθε Κυριακή από ένα βιβλίο αφιερωμένο στις τέχνες. Έτσι γνωρίζουμε κάποια στοιχεία για την τέχνη ή τους εκφραστές της. Παλαιότερα δεν υπήρχε αυτού του είδους η διάδοση των τεχνών, οι άνθρωποι ζούσαν κάτω από διαφορετικές συνθήκες και ήταν λιγότεροι αυτοί που ενδιαφέρονταν για την τέχνη. Όπως και να έχει, η τοπική κοινωνία, ο χώρος που ζεις ..είναι ο περίγυρός σου και αναμφισβήτητα έχει σημασία.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4η: Θα θέλατε να μεταλαμπαδεύσετε τις ''γνώσεις'' σας σε υποψηφίους μελλοντικούς ''μαθητές'';

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ:  Εγώ αυτό το ήθελα πάντα. Πριν μερικά χρόνια εδώ στο Σχολείο και στο Σύλλογο μου είπαν να διδάσκω ζωγραφική. Και πηγαίναμε μία φορά κάθε εβδομάδα, μαζεύονταν 20-30 παιδιά και τους έδειχνα τι να κάνουν και πώς να το κάνουν. Έτσι έγιναν κάτι πράγματα πολύ ωραία. Τη δουλειά που έκαναν τα παιδιά ευτυχώς τη συγκέντρωσε και την κράτησε μία κυρία εδώ και είναι αληθινά έργα τέχνης τα δημιουργήματά τους. Η προσπάθεια αυτή σταμάτησε γιατί υπήρξαν κάποια πρακτικά προβλήματα με το κτίριο του Συλλόγου και δεν υπήρχε προθυμία ν' αντιμετωπιστούν. Έτσι συμβαίνει αρκετά συχνά...

ΕΡΩΤΗΣΗ 5η: Πώς σχολιάζετε την έννοια του ''αυτοδίδακτου'' καλλιτέχνη σε σχέση με τον ''σπουδαγμένο'' και πώς αυτά συνδυάζονται με τη ''γνώση'' της τέχνης;

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ:Θεωρώ ότι ο σπουδαγμένος είναι κάτι καλό αλλά σπουδαγμένος δεν μπορεί να γίνει ο καθένας, δεν έχει τα μέσα. Όταν είσαι αυτοδίδακτος, όπως είμαι εγώ, δεν είναι απαραίτητο να έχεις άλλη αντιμετώπιση. Οι κριτικοί της τέχνης μου λένε, καλύτερα που δεν σπούδασες γιατί αυτό που κάνεις είναι καθαρά δικό σου. Όταν πας σε σχολή αντιγράφεις τον δάσκαλό σου. Όταν από μόνος σου δημιουργείς κάτι βγαίνει σίγουρα δικό σου. Καλό είναι και το ένα, καλό είναι και το άλλο. Για κάποιον από εσάς, που βλέπει εδώ έναν ζωγράφο που είναι αυτοδίδακτος, μπορεί κάποια μέρα να γίνω κίνητρο και εγώ για να δοκιμάσει. Και τελικά η τέχνη είναι και γνώση και μεράκι και ψυχή πάνω απ' όλα. Όταν ''μιλήσει'' η ψυχή, τα υπόλοιπα έχουν δευτερεύουσα σημασία...

ΕΡΩΤΗΣΗ 6η: Πόσο ''γεμάτος'' τελικά μπορεί να νιώσει κάποιος μέσα από την έκφραση μιας τέχνης;

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ:Νομίζω πως η έμπνευση και η τέχνη δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που θέλεις να κάνεις. Όση έμπνευση να σου βάλουν στο κεφάλι δεν γίνεται τίποτα αν εσύ από μόνος σου δεν εκφραστείς. Και αυτό είναι που σε ''γεμίζει''.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7η: Το ξεκίνημά σας; Το τότε με το τώρα πώς τα ενώνει η τέχνη;

Α. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ: Εγώ ήμουνα καπνεργάτης, από τότε πήγαινα στα χωριά , στη δουλειά. Σ' ένα μπλοκ είχα τις βαθμολογίες του καπνού και στο άλλο σκίτσα. Όταν άρχισα να ζωγραφίζω λιγάκι, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση ευχαρίστηση ένιωθα ως καλλιτέχνης, ως ζωγράφος, ως εκφραστής του πόθου μου. Και τώρα, στα ογδόντα τόσα μου χρόνια, όταν ζωγραφίζω ή όταν σκιτσάρω, είναι οι μόνες στιγμές που είμαι αληθινά γεμάτος....

Προσωπικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πετρούσα Δράμας το 1920.Μέχρι το 1973 έζησε στην Δράμα και τη Θεσσαλονίκη. Από το 1974 ζει στην Αθήνα.

  Στην ζωγραφική είναι αυτοδίδακτος. 

  Εργάστηκε παλαιότερα σε καπνικές επιχειρήσεις και είχε έντονα βιώματα από τον κόσμο της ελληνικής υπαίθρου. Όταν ήταν υπάλληλος στις καπνικές επιχειρήσεις, έπαιρνε από το 1950, ζωγραφικές σημειώσεις και όταν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, το 1974, άρχισε να ζωγραφίζει συστηματικά. Έργα του κοσμούν Μουσεία, Πινακοθήκες, τη Νομαρχία Δράμας και ιδιωτικές συλλογές στον ελλαδικό και στον ευρωπαϊκό χώρο.

  Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης Γιάννης      Ρίτσος έγραψε για τον Αγγελο Κουγιουμτζή το 1986: «Η ζωγραφική του Αγγέλου είναι ένα γνήσιο λαϊκό πανηγύρι χρωμάτων, μια ολάνοιχτη αγκαλιά αγάπης προς τον κόσμο, τους ανθρώπους, τα ζώα, τα δέντρα, τα λουλούδια, τους καρπούς, τον ουρανό, τα πουλιά, τα σύννεφα. Όλα πιστεύουν στη ζωή, τα καλαμπόκια να γελάνε, τα άνθη να ευωδιάζουν, τα βουνά να τραγουδούν και το φως να δικαιώνει μια ανθρώπινη ελπίδα».

Παρουσίασε ως τώρα τη δουλειά του στις ακόλουθες ατομικές εκθέσεις:

1978: Δράμα και Κατερίνη

1979: Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο Ώρα, Αθήνα

1979: Βιβλιοπωλείο Αγκάθι, Αθήνα

1980: Γκαλερί Κοχλίας, Θεσσαλονίκη

1980: Γιαννιτσά

1980: Αίθουσα Τέχνης Πειραιά

1981: Αίθουσα Τέχνης ''Το Εργαστήρι'',  Λάρισα

1981: Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο Ώρα, Αθήνα

1981: Ομάδα Σύγχρονης Τέχνης,   Ψυχικό

1982: Αλεξανδρούπολη

1982:Γκαλερί Πλειάδες, Αθήνα

1983: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ηλιούπολης

1984: Ελληνικό Σπίτι (στις εκδηλώσεις για   τη Μακεδονία)

1985: Γκαλερί Κοχλίας, Θεσσαλονίκη

1985: Κατερίνη

1986: Γκαλερί Αργώ, Αθήνα

1986: Γκαλερί Πρίσμα, Ρόδος

1987: Δανία

1989: Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο Ώρα, Αθήνα

Πίσω στην Κεντρική