Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΓΙΑΝΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΟ

 

 

 

 

 

Ο ''δημοσιογράφος''   Θανάσης Τσιόκας με τον κ.Γιαννίκη Γεώργιο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις  1/2/2007 η ομάδα εργασίας του Σχολείου μας, κάλεσε τον κ. Γιαννίκη Γεώργιο στο Γυμνάσιο για μία γνωριμία και συνέντευξη. Ο κ. Γιαννίκης ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μας, μας επισκέφθηκε στον χώρο του Σχολείου και μας παραχώρησε την παρακάτω συνέντευξη, απαντώντας στις ερωτήσεις που του υπέβαλλε ο συμμαθητής μας Τσιόκας Αθανάσιος:

1η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς (με ποιο σκεπτικό και ποια κριτήρια) οδηγηθήκατε στην απόφαση να δημιουργήσετε ένα Σχολείο;

 κ. Γιαννίκης: Κατ' αρχάς στερήθηκα το Σχολείο, δεν είχα την ευκαιρία να πάω Σχολείο. Ο πατέρας μου δεν με έστειλε γιατί ήμασταν πολλά αδέλφια. Τον αδελφό μου , το Θανάση τον έστειλε στο γυμνάσιο γιατί του πήγαιναν, λέει , τα γράμματα. Εγώ.....έπρεπε κάποιος να δουλεύει για να φέρει κάποιους καρπούς στην οικογένεια, αφού η οικογένεια ήταν φτωχή και αυτό ήταν το βασικό κριτήριο.

2η ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια βήματα ακολουθήθηκαν για την επίτευξη αυτού του έργου;

κ. Γιαννίκης: Ακολουθήθηκαν πολλά βήματα.Όσον αφορά το Σχολείο, έγινε με την προϋπόθεση ότι θα βοηθήσουν όλοι οι χωριανοί, θα βοηθήσουν ποικιλόμορφα, κάποια συμμετοχή θα έχουν...Δεν βοηθήθηκα τελικά, δεν υπήρχε και το ενδιαφέρον γι' αυτό, το είδαν πολύ επαγγελματικά αυτό νομίζω. Σου λέει, αν δεν μας κάνεις εσύ θα το κάνει η Πολιτεία, αλλά η Πολιτεία.......

3η ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιες ήταν οι αντιδράσεις των συντοπιτών σας αλλά και της Πολιτείας, σε ότι αφορά αυτό το έργο;

κ. Γιαννίκης: Η Πολιτεία το είδε λίγο, αν και δεν συνηθίζεται να υπάρχουν πολλοί δωρητές. Ήταν για μένα μεγάλη επιθυμία μου , την είχα από μικρός, ήθελα να κάνω μία δωρεά , μικρή ή μεγάλη δεν μ' απασχολούσε, θα κρίνονταν στο μέλλον. Και η Πολιτεία όμως και ο κόσμος δεν είχε συνηθίσει τέτοιες ενέργειες.  Τέτοιες δουλειές, τέτοιες δωρεές σχεδόν δεν υπήρχαν, δεν είχε συνηθίσει ο κόσμος.

4η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως αισθάνεστε εσείς σήμερα έχοντας δημιουργήσει αυτό το έργο;

κ. Γιαννίκης: Περήφανος, περήφανος γιατί έκανα κάτι και είναι πεποίθησή μου ότι έκανα κάτι μεγάλο. Τα ίδια είπα και σε μία άλλη συνέντευξή μου πριν χρόνια όταν παρέδιδα το κτίριο στην Πολιτεία. Δεν άλλαξε κάτι. Στηρίχθηκα στην κοινωνία και στηρίχτηκε και η κοινωνία πιστεύω σε μένα. Δεν είχα τα λεφτά που ήθελε για να γίνει ένα σχολείο. Υπήρχαν περίπου 10 εκατ. (δρχ) και έλεγα ότι έπρεπε να δοθούν γι΄ αυτό το σκοπό, για ένα σχολείο. Δούλεψα και δούλεψα πολύ, έκανα και προσωπική εργασία στο κτίριο. Δούλεψα και έξω (στο εξωτερικό) με τα αυτοκίνητα, όπως είναι γνωστό. Έκανα πολλά και το αποτέλεσμα ήταν να χρωστώ όταν παρέδωσα το κτίριο αλλά τα ξόφλησα. Προχώρησα και πραγματοποίησα το όνειρό μου.

4η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πότε ξεκίνησαν οι εργασίες και πότε παραδόθηκε έτοιμο το κτίριο;

κ. Γιαννίκης: Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1984 και το κτίριο ήταν έτοιμο και λειτούργησε δεχόμενο τους μαθητές τη σχολική χρονιά 1991-92. Το κτίριο παραδόθηκε επίσημα το Σεπτέμβριο του 1991.

 Εδώ τελείωσε η συνάντηση με τον κ. Γιαννίκη και ακολούθησε μία φωτογράφησή μας στην κεντρική είσοδο του κτιρίου.

 Όλη η διαδικασία ήταν άλλη μια πολύτιμη εμπειρία για όλους εμάς.                  

 

 

 

 

Ο κ. Γιαννίκης με την ομάδα εργασίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πίσω στην Κεντρική